Śpiąca Królewna - fikcyjna postać z serii filmów Shrek. Śpiąca Królewna to postać z baśni "Śpiąca Królewna". Jest jedną z księżniczek, przyjaciółek Fiony. Cierpi na narkolepsję, przez co często zasypia. Rzadko widzimy ją w działaniu lub rozmowie, bo ciągle śpi. Cały czas jej oczy są zaspane.

"Śpiącą Królewnę" Disneya, Gosiarella obejrzała dopiero w zeszłym tygodniu (ta to ma refleks!) i choć znała jej założenia, zdziwiło ją przerobienie tej baśni. Oryginał znała od kilku dobrych lat, inne wersje (czyt. dla dzieci i bardziej kiczowate) też nie były jej obce, choć nigdy za nimi szczególnie nie przepadała. Wersja Disneya jest urocza, dlatego tym, którzy ją tak uwielbiają, chciałabym ją zniszczyć. Jeśli czytają mnie dzieci, niech zasłonią oczy, bo to co wam Gosiarella opowie jest przeznaczone dla czytelników dorosłych, dlatego wyłączcie szybko komputer, zgaście światło i czekajcie cierpliwie dwa dni na kolejny tekst Gosiarelli. Chociaż lepszym wyjściem będzie zawołanie rodziców - niech przeczytają bajeczkę dla dorosłych! Śpiąca królewna, którą znacie i kochacie Właściwie jest wiele wersji tej baśni. W zbiorze baśni, czytanej wam do snu i animowanej wersji Disneya jest wiele różnic, na które pewnie nawet nie zwróciliście specjalnej uwagi, ponieważ mają wspólną podstawę: Dawno, dawno temu w dalekim Królestwie żyli Król i Królowa, którzy bardzo pragnęli dziecka. Gdy urodziła im się córeczka byli bardzo szczęśliwi, dlatego postanowili wydać ogromne przyjęcie, na które zaprosili wszystkich mieszkańców. Pojawiły się dobre wróżki, które obdarowały małą królewnę darami urody, wdzięku, słowiczego głosu i innymi bzdetami. Wtem pojawiła się zła wiedźma, która zupełnie bez powodu (lub z wrodzonej złośliwości) postanowiła przekląć biedną Aurorę/Różyczkę, tak by ta w wieku szesnastu lat ukłuła się wrzecionem i umarła. Ostatnia z dobrych wróżek złagodziła złe zaklęcie by nastolatka jedynie zapadła w głęboki sen, z którego obudzić by ją mógł (a jakże!) pocałunek. Przyśpieszę trochę akcje: minęło 16 lat, księżniczka się ukłuła, zasnęła, a wraz z nią całe Królestwo. Później przyszedł królewicz, cmoknął wybrankę, a ta się obudziła i mamy Happy End! Śpiąca królewna, której nie znacie „Śpiąca królewna” tak naprawdę nie została stworzona w 1959 roku przez Disneya, ani pod koniec XVII wieku przez Charlesa Perraulta, czy braci Grimm. Powstała (a raczej została spisana) w 1636 roku przez Giovana Battiste Basile, a brzmiała mniej więcej tak: Dawno temu przyszła na świat królewna Talia. Para królewska udała się do wróżbitów by poznać przyszłość swej córeczki, a nie była ona wesoła, gdyż miała umrzeć od ukłucia wrzecionem. Tym sposobem kazano zniszczyć wszystkie kołowrotki w całym Królestwie. Kilkanaście lat później Talia zderzyła się ze swoim przeznaczeniem, gdy znalazła dawno zapomnianą komnatę, a w niej ocalały kołowrotek. Ciach! Skaleczyła się i zapadła w sen. Czas mijał, zamek obrósł krzewami. W końcu pewien król (przystojnych królewiczów w bajkach szukacie? Seriously?) przejeżdżał na koniu (przynajmniej rumak się uchował) nieopodal zamku i postanowił sprawdzić co ów zamek w sobie kryje. A tu proszę: piękna, śpiąca królewna, która nie stawia oporu! Zacny król, jak na prawdziwego władcę z tamtego okresu przystało, postanowił skorzystać z okazji i dosiąść śpiącą piękność (zastanawiam się czy to podchodzi pod gwałt, czy nekrofilię?), która pod wpływem jego perwersyjnych amorów wcale się nie obudziła, więc ją zostawił. Teoretycznie w tym momencie bajka powinna się skończyć, ale nawet na to nie liczcie, bo dopiero zaczyna być super creepy! Śpiąca Talia zaszła z królem w ciążę. Po 9 miesiącach przyszły na świat bliźniaki. Biedne upiorne maleństwa, poczęte z gwałtu, były bardzo głodne, więc pełzając po matce w poszukiwaniu pożywienia zaczęły ssać jej palec, a ich siła ssąca wyciągnęła wrzecion, dzięki czemu klątwa zniknęła. Po pewnym czasie rozochocony król powraca do swojej nałożnicy, gdzie czeka go niespodzianka - rozzłoszczona królewna i dwójka dzieci: Słoneczko i Księżyc. Król się pokajał i miał na tyle przyzwoitości by zabrać nową rodzinkę do swojego zamku. Uwierzycie, że na tym historia się nie kończy?Nasza biedna, zgwałcona, około 116 letnia, świeżo upieczona matka musi się zmierzyć z teściową, a to jak każdy (czy to średniowieczna wieśniaczka, księżniczka po przejściach, czy współczesna czytelniczka) dobrze wie, jest prawdziwym piekłem. Hmmm... Teraz wiem skąd Disney wziął pomysł na wprowadzenie do bajki ziejącego ogniem smoka! Wróćmy jednak do naszej historii o śpiącej królewnie. Królowa Matka, niezadowolona z uczynku syna, postanowiła go ukarać w okrutny sposób. Zaprowadziła Słoneczko i Księżyc do nadwornego kucharza, któremu rozkazała zarżnąć dzieci, jak prosiaki i przyrządzić z nich potrawkę by król mógł wypić piwo, które nawarzył... tzn. zjeść to co stworzył, czy jakoś tak. Po kolacji, matka wyjawiła swemu synowi prawdę o posiłku, a ten wstrząśnięty wbiegł do kuchni by ubić kucharza (dziwię się, że nie mamusię), jednak ku jego ogromnej uldze okazało się, że kucharz nie miał serca zabić niewinnych bliźniaków. Zła królowa, rozzłoszczona porażką, postanowiła dokonać zemsty w inny sposób. Rozkazała pojmać Talię i upichcić ją na stosie. Przerażona królewna przekonała królową, że jej ubrania są zbyt cenne by spalono ją wraz z nią. Królowa zgodziła się, a Talia zaczęła się rozbierać (by zyskać na czasie) bardzo powoli. Myślę, że śmiało mogę zaryzykować stwierdzenie, że Talia jako pierwsza królewna, wprowadziła striptiz! Królowi udało się zdążyć w samą porę na koniec pokazu, a przy tym uratować swą ukochaną striptizerkę/królewnę. Zła królowa stwierdziła, że do trzech razy sztuka, lecz tym razem z zamachem na synową i wnuki, wstrzymała się do wyjazdu króla z zamku. Wówczas rozkazała przygotować wielki kocioł wypełniony jadowitymi wężami. Talię, Słoneczko, Księżyc i kucharza rozkazała związać i wrzucić do kotła. Tym razem pewnie by się jej udało, gdyby król ponownie nie pokrzyżował jej planów. Rozwścieczona, wiedziona gniewem wyrodna babka sama wskoczyła do gara, w którym dokonała żywotu. Osobiście wierzę, że ktoś dobrodusznie pomógł jej wskoczyć do tego kotła, ale co ja tam wiem. The End. Gosiarella o Śpiącej Królewnie Oryginalna wersja „Śpiącej Królewny” jest mocna i zdecydowanie nie dla dzieci. Część z was zaczyna już rozumieć skąd Anne Rice wziął się pomysł na trylogię o Śpiącej Królewnie? Gosiarella jednak chciałaby dodać kilka słów od siebie w nawiązaniu do ugrzecznionej wersji Disneya (tak by zniszczyć bajkę do końca). Zauważyliście, jak bardzo w tej bajce ważny jest wygląd? Aurora w darze od wróżek dostała niezwykłą urodę i piękny głos, jakby nie było nic ważniejszego od powierzchowności! Niezwykle bystry umysł, niespotykane, przydatne talenty, charyzma, czy zdolności przywódcze przecież nie są potrzebne żadnej kobiecie, ani księżniczce?! Czy tylko mi się wydaje, że Aurora nie ma za grosz osobowości? Widać to nawet, gdy dowiaduje się, że pozna rodziców: zamiast się cieszyć, ta głupia ryczy, że przypadkowo spotkanego chłopaka wystawi do wiatru. W tym momencie przydałby się nowy dar od dobrej wróżki, jak właściwa hierarchia wartości, bo Aurora uczy małe dziewczynki, że jedyną rzeczą ważną dla kobiety jest miłość! Podsumowując: uroda i miłość są najważniejsze i nic poza nimi nie powinno się liczyć. Tak, to nawet trzyma się kupy, jeśli jesteś próżną blondynką (blond to stan umysłu), która nie została obdarowana inteligencją. W sumie taka cecha mogłaby ją uchronić przed ukłucie się wrzecionem. Oczywiście, gdyby szczerość była promowana w bajkach. Czy rodzicom Aurory nigdy nie przyszło do głowy, że wystarczyłoby jej powiedzieć "Nie dotykaj wrzeciona, bo zostałaś obdarzona klątwą!"? To rozwiązałoby problem! Najwidoczniej sensowniej było oddać niemowlaka pod opiekę dobrych wróżek, a przy tym nigdy jej nie odwiedzać, bo tak właśnie zachowują się odpowiedzialni rodzice, którzy od zawsze pragnęli dziecka. WTF?! Podobało się? Wraz z pojawieniem się nowego patrona, będzie się pojawiać na blogu nowy odcinek serii True Story! A klikając tutaj możecie się dowiedzieć więcej na temat udzielanego wsparcia. Ps. Podobał Wam się tekst? Bądźcie na bieżąco i polubcie Gosiarellę na facebooku! Ps2. Wszystkie grafiki użyte w tym poście pochodzą z tej strony.

Lektury dyktanda klasa szkoła podstawowa klasa 2. Lektury klasa stan po nowelizacji z sierpnia 2 roku, przedstawiamy informator lektur dla klas szkoły podstawowej na rok szkolny. Wykaz lektur szkoła podstawowa. A. A. Milne kubuś puchatek, ch, wycieczka do stolicy zbliżał się chłodny, deszczowy i ponury październik, a. Lubicie bajki? Na pewno! My też. Mamy dzisiaj taki jeden zbiór. Autorzy różni, znani bardziej i mniej, ale większość raczej z tych sławnych, rozchwytywanych i co teraz? Przyznaję, że lekkie rozczarowanie.... Czytając, miałam wrażenie, że każdy z poproszonych o współpracę autorów, chciał być bardziej oryginalny w swym pomyśle i wyszło, jak wyszło. Dziecko słuchało średnio zainteresowane i to z naciskiem na średnio. Ja, czytając, co chwilę zastanawiałam się, czy to na pewno było przemyślane? A może nie chodziło o oryginalność, tylko autorzy dostali mało czasu i tak trochę "odbębnili" to zlecenie...Nie wiem, ale efekt jest raczej mierny, niestety... Nie powiem, że wszystko jest do niczego i nic nie da się uznać za interesujące, ale przecież po takich nazwiskach oczekujemy fajerwerków. A tymczasem... Napiszę o tych, które nam się spodobały i tylko dlatego, czytaliśmy dalej. Florentynka, dziewczynka uparta i nieposłuszna, której nagle odebrało mowę, ale tylko w przypadku jednego słowa "tak". Ten przypadek jest trudny i zbadał go bardzo sławny profesor. Już prawie się poddawał, bo nie miał pomysłu na leczenie Florentynki, lecz w ostatniej chwili przyszło natchnienie i na szczęście mała dziewczynka znów potrafi wszystko powiedzieć. Zarówno treść, jak i morał są jasne, pouczające, a nawet zabawne. Autora nie znam, ale może dzięki tej opowieści, poszukamy innych jego książek. Dwie znane autorki (Danuta Wawiłow i Natalia Usenko) napisały wspólnie opowieść "Telegram dla Śpiącej Królewny". I tutaj również można było poprawić sobie nastrój. Odniesienie do popularnej bajki było wprawdzie pójściem na skróty i jak na takie dwa światłe umysły, to i może małym wysiłkiem, ale w sumie opłacalnym. Anna Sójka napisała natomiast bajkę pod prostym tytułem "Czarodziej" i pięknie ujęła życie rodzinne. Krótki, prosty tekst, z przesłaniem i mądrością. Tata, który na zawsze zapamięta lekcję, jaką zafundował mu pan Czarodziej. Polecam, bo mamom świetnie poprawi nastrój. ;) Ogólnie rzecz ujmując, mam wrażenie, że lepiej sprawdzili się tutaj autorzy mniej znani, niż ci popularni i rozpoznawalni. A może po prostu po nich więcej się spodziewałam? Tak, czy inaczej warto dać szansę, bo kilka opowiadań wybierzecie dla siebie. Inne mogą znudzić, bo ma się wrażenie, że są o niczym i nie bardzo wiadomo po co się tam znalazły (samo nazwisko jednak nie stanowi o jakości). Z ilustracjami jest skąpo. Duże litery to dobry pomysł dla samodzielnie czytających maluchów, a i rodzicom młodszych dzieci ułatwi czytanie przy nocnej lampce. W sumie szesnaście historii, chętnie poznałabym i Wasze opinie, czy te same opowiadania przypadły do gustu, czy może ja czegoś nie zrozumiałam. Niekoniecznie/ Warto dać szansę / Polecam/ Polecam jak najbardziej ! Tytuł: Bajki na dobranoc; Autor: praca zbiorowa; Wydawnictwo Papilon. Oprawa miękka. 94 strony.
Lubię książki Anne Rice, tak więc nie zastanawiałam się zbytnio sięgając po Przebudzenie Śpiącej Królewny. A przeczytać na pewno warto, bo to doskonały, pełen zmysłowości i namiętności erotyk. Anne Rice jako pisarka po raz kolejny bardzo pozytywnie mnie zaskakuje, Przebudzenie Śpiącej Królewny wypada bardzo przekonująco.
LISTA LEKTUR Klasa 1: semestr 1: Wanda Chotomska „Gdy zamierzasz przejśc ulicę” Julian Tuwim „Warzywa” Małgorzata Strzałkowka „Leśny krasnoludek” Władysław Bełza „Katechizm polskiego dziecka” Danuta Wawiłow „Marzenie” Lucyna Krzemieniecka „Jak się krasnalek z borsukiem na spacer wybierali” Natalia Usenko „Telegram do śpiącej królewny” Rafał Witek „Pierwszaki z kosmosu” semestr 2: Julian Tuwim „Abecadło” Maria Konwacka „Platusiowy pamiętnik” (fragmenty) Hanna Łochocka „O wróelku Elemelku” (fragmenty) Natalia Usenko „Potwór ekologiczny” Julian Tuwim „Ptasie radio” Joanna Papuzińska „Nasza mama czarodziejka” (fragmenty) Marcin Brykczyński „Tata” Jan Brzechwa „Żaba” Joanna Porazińska „Pamiętnik Czarnego Noska” Klasa 2: semestr 1: Wiera Badalska „Legenda o białym orle” (tekst w podręczniku) Jan Brzechwa „Na straganie” (tekst w podręczniku) Alina i Czesław Centkiewiczowie „Zaczarowana zagroda” Waldemar Cichoń „Cukierku, ty łobuzie” Wanda Chotomska „Alfabet” (tekst w podręczniku) Wanda Chotomska, Wacław Bisko „Pies z ulicy Bałamutów” (tekst w podręczniku) Lucyna Krzemieniecka „Jak się krasnal z sójkami za morze wybierał” (fragment w podręczniku) Mira Lobe „Babcia na jabloni” (fragment w podręczniku) Danuta Parlak „Kapelusz Pani Wrony” - rozdział „Wystraszek” Grzegorz Kasdepke „Detektyw Pozytywka” Małgorzata Strzałkowka „Król Lul i warzywa” (tekst w podręczniku) Danuta Wawiłow „Jak tu ciemno” (tekst w podręczniku) semestr 2: Jan Brzechwa „Na wyspach Bergamutach” (tekst w podręczniku) Jan Brzechwa „Prima aprilis” (tekst w podręczniku)Jan Brzechwa „Sowa” (tekst w podręczniku) Jan Brzechwa „Żuk” (tekst w podręczniku) Wanda Chotomska „Dlaczego cielę ogonem miele?” (tekst w podręczniku) Wanda Chotomska „Dzieci pana Astronoma” (fragmenty) Wanda Chotomska „Legenda o Warsie i Sawie” (tekst w podręczniku) Jan Grabowski „Czarna owieczka” Małgorzata Strzałkowska „Pasta z jajek z musztardą”, „Pasta z twarożku i łuskanych pestek słonecznika”, „Witaminowa bomba” (teksty w podręczniku) Justyna Bednarek „Niesamowite przygody dziesięciu skarpetek (czterech prawych i sześciu lewych) – rozdział pierwszy i rozdział o skarpetce drugiej Klasa 3: Władysław Broniewski „Jesienny wiatr” (tekst w podręczniku) Jan Brzechwa „Michałek” (tekst w podręczniku) Wanda Chotomska „Pan Listopad” (tekst w podręczniku) Anna Czerwińska-Rydel „W poszukiwaniu światła. Opowieść o Marii Skłodowskiej-Curie” (fragment w podręczniku) Agnieszka Frączek „Rany Julek! O tym, jak Julian Tuwim został poetą” René Goscinny, Jean-Jacques Sempé „Mikołajek” (fragment w podręczniku) René Goscinny, Jean-Jacques Sempé „Mikołajek ma kłopoty” (fragment w podręczniku) Ludwik Jerzy Kern „Piotruś i powietrze” (teksty w podręczniku) Maria Konopnicka „Jak to z lnem było?” Barbara Kosmowska „Dziewczynka z parku” Astrid Lindgren „Dzieci z Bullerbyn” (fragmenty) Janina Porazińska „O dwunastu miesiącach” Janina Porazińska „Szewczyk Dratewka” Marcin Pałasz „Sposób na Elfa” Barbara Tylicka „O krakowskich psach i kleparskich kotach. Polskie miasta w baśniach i legendach – Wiano św. Kingi” Hans Christian Andersen „Brzydkie kaczątko” Jan Brzechwa „Żuraw i czapla” (tekst w podręczniku) Alina i Czesław Centkiewiczowie „Anaruk, chłopiec z Grenlandii” Aleksander Fredro „Paweł i Gaweł” (tekst w podręczniku) Maria Krüger „Karolcia” Beata Ostrowicka „Jest taka historia. Opowieść o Januszu Korczaku” (fragment w podręczniku) Roman Pisarski „O psie, który jeździł koleją” Maria Terlikowska „Drzewo do samego nieba” Maciej Wojtyszko „Bromba i inni” (fragment w podręczniku) Joanna Papuzińska „Asiunia” Klasa IV: Jan Brzechwa „Akademia Pana Kleksa” C. S. Lewis „Opowieści z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa” René Goscinny, Jean-Jacques Sempé „Mikołajek” Janusz Christa „Kajko i Kokosz. Szkoła latania” Ewa Chotomska „Pamiętnik Felka Parerasa” Carlo Collodi „Pinokio” Klasa V: Ferenc Molnár „Chłopcy z Placu Broni” Lucy Maud Motgomery „Ania z Zielonego Wzgórza” Henryk Sienkiewicz „W pustyni i w puszczy” Lewis Carroll „ Alicja w Krainie Czarów” Klasa VI: Edmund Niziurski „Sposób na Alcybiadesa” J. R. R. Tolskien „Hobbit, czyli tam i z powrotem” Frances Hodgson Burnett „Tajemniczy ogród” Rafał Kosik „Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi” Klasa VII: Schmitt ,,Oskar i pani Róża” A. Mickiewicz ,,Dziady cz. II” Ch. Dickens ,,Opowieść wigilijna” S. Żeromski ,,Syzyfowe prace” A. Kamiński „Kamienie na szaniec” Klasa VIII: A. Mickiewicz „Pan Tadeusz” A. Fedro „Zemsta” H. Sienkiewicz „Quo vadis”
Find similar songs (100) that will sound good when mixed with Ballada dla śpiącej królewny by Anita Lipnicka. You'll find below a list of songs having similar tempos and adjacent Music Keys for your next playlist or Harmonic Mixing .

W listopadzie zakupiliśmy do biblioteki: 1. Amelia - Katarzyna Michalak 2. Dziewczyna z pociągu - Paula Hawkins 3. Feblik - Małgorzata Musierowicz 4. Grząskie piaski - Henning Mankell 5. Jolanta - Sylwia Chutnik 6. Marsjanin - Andy Weir 7. Orły Imperium cz. 8-11: Centurion, Gladiator, Legion, Pretorianin 8. Ostatnia saga - Marcin Mortka 9. Pakt Piłsudski-Lenin - Piotr Zychowicz 10. Po prostu bądź - Magdalena Witkiewicz 11. Przynęta - Ann Cleeves 12. Si, Amore - Aleksandra Kurzak 13. Stylista - Aleksandra Marinina 14. Uległość - Michel Houellebecq 15. Wariatka z Komańczy - Maria Nurowska 16. Zakrzyczeć diabła - Wilbur Smith 17. Żołnierze wyklęci - Marek Koprowski Ponadto z nowości polecamy do przeczytania: Urocza, kapitalna, wesoła, błyskotliwa książka do przeczytania jednym tchem! W dobie dyktatu poradników na każdy temat, które każą się nam katować dietą, gimnastyką, rzucaniem wszelkich przyjemności, z wielką ulgą można się zatopić w opowieściach Marii Czubaszek o ludziach i zdarzeniach z jej życia, które to historie są zaprzeczeniem pochwały prowadzenia zdrowego życia… Źródło: W życiu Sońki wszystko skończyło się dawno, dawno temu, wraz z wojną. Przeżyła i poczuła wtedy tyle, że później już ani żyła, ani czuła, mając jedynie wspomnienia i psią obrożę z gotyckim napisem. Przypadkowe spotkanie przy wiejskiej drodze daje początek opowieści, która wreszcie może zostać wysłuchana. Powiernikiem Sońki zostaje Igor - wzięty reżyser teatralny - który niespodziewanie znalazł się gdzieś poza zasięgiem sieci komórkowych. Na bieżąco przekształca historię staruszki w sztukę teatralną, tworząc własną wersję wydarzeń. A kiedy zdawać by się mogło, że wyczerpał już limit pomysłów, w wiejskiej chacie pojawia się Ignacy, o którym Igor uporczywie próbował zapomnieć… "Sońka" to wielka, ale kameralna, prosta, choć niełatwa, wyciszona, lecz kipiąca emocjami, pacyfistyczna, a jednocześnie brutalna historia przepełniona miłością. Autor wykorzystuje konwencję romansu wojennego, by opowiedzieć o kiedyś i teraz; o tu i tam; o piekle i raju pamięci. Ignacy Karpowicz po raz kolejny zaskakuje, jeszcze bardziej zachwyca i udowadnia, że po sukcesach "Balladyn i romansów" oraz "Ości" na dobre wszedł do literackiej superligi. Źródło: Historia o pasji, miłości i... duchach przeszłości, które raz obudzone, nie pozwalają o sobie zapomnieć. Tajemniczy dom, w którym może się wydarzyć absolutnie wszystko. Przeznaczenie dopadnie każdego, można mu się poddać lub stanąć do walki o uczucie najbliższej osoby. Czy też o jej życie… Dwie pary bohaterów, dwie opowieści o rodzących się uczuciach. O miłości, ale także o chciwości i wyrachowaniu, które nie cofną się nawet przed zbrodnią. Te na pozór całkiem odmienne historie miłosne splatają się w pewnym starym dworku, odkrytym przypadkiem przez dwójkę pisarzy. Wbrew wszelkim przeciwnościom postanawiają go kupić, wyremontować i uczynić schronieniem dla zaprzyjaźnionych artystów oraz podobnych marzycieli. Nowi właściciele nie przypuszczają nawet, że ich dom od pierwszej chwili stanie się miejscem niecodziennych wydarzeń. Nad starym dworkiem krąży fatum, w wypadkach giną kolejni mieszkańcy. Okoliczności nie budzą podejrzeń... poza jedną. Że wszystko zdarzyło się właśnie tam… Pozbawiony skrupułów prawnik, ekscentryczny malarz, dobiegający kresu życia autor bestsellerów, gotowa na wszystko aktorka, niespełniona pisarka, siostrzany duet piszący romanse, producent filmowy, pewien kloszard – oto goście i rezydenci tajemniczego domu. Co łączy tych wszystkich ludzi? Co dzieje się w pokojach dla artystów? Źródło: Ethan i Abigail Breslowowie zostają zamordowani w trakcie miesiąca miodowego. Ojciec Ethana, chcąc odnaleźć morderców syna i synowej, zleca zawieszonemu w służbie czynnej agentowi FBI, Johnowi O’Harze, przeprowadzenie prywatnego śledztwa. Kiedy jednak w trakcie miesiąca miodowego zostaje zamordowana kolejna para, staje się jasne, że ktoś poluje na nowożeńców. W tym samym czasie agentka Sarah Brubaker tropi innego seryjnego zabójcę, którego ofiary łączy jednakowe imię i nazwisko: John O’Hara. Podążając tropem wskazówek zostawianych przez mordercę, Sarah odkrywa, że sprawa ma związek ze śmiercią siostry zabójcy, Nory, i agentem Johnem O’Harą. Kilka lat wcześniej John zajmował się sprawą Nory, „czarnej wdowy”, i miał z nią romans. Brat Nory obwinia go o jej śmierć i po ucieczce ze szpitala psychiatrycznego zaczyna mordować ludzi noszących to samo imię i nazwisko. Sarah otrzymuje polecenie skontaktowania się z Johnem, który ma ukryć się na czas prowadzonego śledztwa. Oboje jednak lekceważą polecenia swoich szefów i łączą siły, by rozwiązać obie sprawy. Źródło:

Taniec Śpiącej KrólewnyGrupa baletowa 3-6 lat ze Studia Tańca ToCośhttps://www.facebook.com/tocos.mlociny/?fref=tsChoreografia:Kinga Gintowt28.01.2017, Warszawa Ballada dla Śpiącej Królewny (оригінал) Ile spala nie wie nikt Kolejne wiosny omijaly ja Tyle nocy, tyle dni Nie bylo jej dla swiata Odkad rzucil na nia czar Zapomniala kim naprawde jest Dzisiaj budzi sie A ja spiewam jej Placz, placz Niech poplyna strumieniami twoje lzy Placz, placz Za te wszystkie noce za te wszystkie dni Z4O6.
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/332
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/107
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/78
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/360
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/229
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/169
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/268
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/185
  • o4mt8l0vv2.pages.dev/297
  • telegram do śpiącej królewny tekst